Asystent

Asystent odpowiada na pytania o AutoFileSync zadawane zwykłym językiem i może wyręczyć Cię w pracy: proponuje nowe synchronizacje, ustala, dlaczego coś się nie udało, i na życzenie wykonuje polecenia z menu. Działa w całości na tym komputerze – nic nie jest wysyłane do internetu i nie są potrzebne ani konto, ani klucz.

Korzystanie z asystenta

Asystent → Czat… otwiera okno czatu.
Wpisz pytanie lub prośbę w dolnym polu, tak jak powiedział(a)byś to człowiekowi.
Kliknij Wyślij albo naciśnij Ctrl+Enter (na Macu Cmd+Enter). Sam Enter zaczyna nowy wiersz.
Odpowiedź pojawia się u góry w przebiegu rozmowy, słowo po słowie, w miarę jak powstaje. W tym czasie na dole widnieje Asystent odpowiada….

Odpowiedź trwa, zależnie od komputera, od kilku sekund do kilku minut; pierwsza nieco dłużej, bo najpierw trzeba wczytać model. Program pozostaje w tym czasie w pełni obsługiwalny, a okno czatu można zamknąć: odpowiedź będzie w przebiegu rozmowy przy następnym otwarciu.

Asystent zna dotychczasową rozmowę, więc rozumie pytania uzupełniające w rodzaju „a jak to cofnąć?”. Rozmowa jest zachowana do zamknięcia AutoFileSync. Nowa rozmowa zaczyna od początku – warto, gdy zmienia się temat, bo wtedy stara rozmowa już nie rozprasza.

Asystent odpowiada w języku, w którym zadano pytanie.

Co potrafi asystent

Odpowiadać na pytania o obsługę	Wyszukuje pasujący fragment tej pomocy, odpowiada na jego podstawie i podaje stronę pomocy, na której jest więcej informacji. „Jak synchronizować przez SSH?”
Informować o Twoich synchronizacjach	Zna wszystkie założone synchronizacje ze źródłem, celem, typem i włączonymi opcjami, połączenia SSH (bez haseł), czas ostatniej synchronizacji, to, czy źródło lub cel były osiągalne – i czy synchronizacja ma wtedy ostrzegać – oraz pierwszy błąd ostatniego przebiegu. „Ile mam synchronizacji?”, „Dlaczego mój pendrive nie jest aktualny?”
Podawać bieżący stan	Wie, czy program właśnie synchronizuje i czy działa usługa w tle. „Czy synchronizacja właśnie trwa?”
Analizować dziennik	Jeśli w pytaniu pojawi się słowo dziennik albo log, czyta najnowsze wpisy dziennika i je objaśnia. „Co jest w dzienniku?”, „Czy w logu są błędy?”
Proponować nową synchronizację	Gdy podasz źródło i cel jako ścieżki, proponuje gotową synchronizację. „Synchronizuj /home/anna/Zdjecia do /media/usb/Zdjecia”
Proponować usunięcie synchronizacji	Gdy wymienisz założoną synchronizację z nazwy, proponuje jej usunięcie. „Usuń synchronizację Zdjęcia”
Wykonywać polecenia z menu	Synchronizuj jednorazowo, Podgląd, Rozpocznij synchronizację, Zatrzymaj synchronizację, Uruchom usługę w tle, Zatrzymaj usługę w tle i Pokaż plik dziennika. „Synchronizuj teraz jednorazowo”, „Pokaż mi plik dziennika”

Potwierdzanie propozycji

Asystent nigdy sam niczego nie zmienia. Gdy ma propozycję, opisuje ją jednym zdaniem, a na dole okna czatu pojawia się przycisk, który mówi, co zrobi:

Utwórz synchronizację…	Otwiera znane okno dialogowe nowej synchronizacji, z wypełnionymi już nazwą, typem, źródłem i celem. Można tam wszystko sprawdzić i zmienić; synchronizacja powstaje dopiero po kliknięciu OK.
Usuń synchronizację…	Zadaje to samo pytanie zabezpieczające co Edycja → Usuń synchronizację.
Nazwa polecenia, np. Synchronizuj jednorazowo	Wykonuje polecenie dokładnie tak jak pozycja menu o tej samej nazwie.

Jeśli propozycja nie jest potrzebna, wystarczy pytać dalej: przy następnym pytaniu przycisk znika.

Jak dobrze pytać

Podawaj pełne ścieżki, np. C:\Users\Anna\Dokumenty, /home/anna/Dokumenty albo dla SSH anna@serwer:/kopia. Gdy brakuje ścieżki, asystent dopytuje, zamiast ją wymyślać.
Używaj słów, których używa sam program – źródło, cel, synchronizacja, kosz. Po nich asystent znajduje pasujący fragment tej pomocy; najlepiej działa to w języku, w którym wyświetlany jest program.
Polecenia formułuj jako prośbę: „synchronizuj”, „uruchom”, „zatrzymaj”, „otwórz”, „pokaż”.
Jedna sprawa na pytanie. Kilka życzeń w jednej wiadomości częściej prowadzi do niekompletnych propozycji.

Ograniczenia

Asystent to mały model językowy. Może się pomylić, pomieszać ścieżki albo twierdzić coś, co nie jest prawdą. Dlatego każda propozycja prowadzi przez przycisk i znane okno dialogowe – przed OK warto rzucić okiem na źródło i cel. W razie wątpliwości obowiązuje to, co jest w tej pomocy.

Z dziennika widzi tylko najnowsze wpisy. Przy bardzo wielu synchronizacjach opisuje szczegółowo pierwsze 30, a pozostałe tylko zlicza. Ustawień nie zmienia, wyjaśnia jedynie, gdzie je znaleźć.

Przygotowanie modelu

Asystent potrzebuje modelu językowego – pliku z rozszerzeniem .gguf. Nie należy on do AutoFileSync, ponieważ ma kilka gigabajtów i własną licencję (zob. Warunki licencji). Jeśli go brakuje, okno czatu pokazuje Nie znaleziono modelu. i podaje folder, do którego należy go umieścić.

Windows	`setup_llama_windows.cmd` w folderze instalacyjnym pobiera odpowiedni model do `%LOCALAPPDATA%\autofilesync\models`.
macOS	`setup_llama_macos.sh` pobiera odpowiedni model do `~/Library/Application Support/autofilesync/models`.
Linux	Skopiuj plik GGUF do `~/.local/share/autofilesync/models`.

Skrypty dobierają rozmiar do pamięci operacyjnej: poniżej 16 GB model 3B, od 16 GB model 7B, od 32 GB model 14B. Większe modele odpowiadają trafniej, ale wolniej. Jeśli w folderze jest kilka plików, asystent bierze pierwszy według nazwy. Nowo dodany model zostaje znaleziony bez ponownego uruchamiania.

Aby użyć pliku z innego miejsca, podaj jego pełną ścieżkę w zmiennej środowiskowej AUTOFILESYNC_LLAMA_MODEL; ma ona pierwszeństwo przed folderem.