Synchronizacja opisuje zadanie: co jest uzgadniane, skąd i dokąd. Zakłada się ją przez Plik → Nowa synchronizacja…, a zmienia przez Edycja → Edytuj synchronizację… albo dwukrotne kliknięcie wpisu.
Nazwa identyfikuje synchronizację i musi być jednoznaczna. Pojawia się w przeglądzie, w dzienniku i – jeśli włączono – jako nazwa pliku dowodu kopii zapasowej.
| Typ | Co jest uzgadniane |
|---|---|
| Plik | Dokładnie jeden plik. Źródło i cel to pełne nazwy plików. |
| Folder | Wszystkie pliki w jednym folderze, bez jego podfolderów. |
| Drzewo folderów | Folder wraz ze wszystkimi podfolderami. Brakujące foldery docelowe są tworzone. |
Oba pola przyjmują ścieżkę. Przycisk obok otwiera okno wyboru; dla komputera po drugiej stronie połączenia SSH jest osobny przycisk, zobacz Synchronizacja przez SSH.
Cel, który jeszcze nie istnieje, zostaje utworzony przy pierwszym przebiegu. Jeśli źródło leży na nośniku wymiennym albo dysku sieciowym, który akurat nie jest podłączony, AutoFileSync pomija synchronizację i nie dotyka celu – to ważne, aby odłączony dysk nigdy nie został potraktowany jak „wszystko usunięto”.
Pole Symbol wieloznaczny ogranicza przy typach Folder i Drzewo folderów, które pliki są w ogóle brane pod uwagę, na przykład *.txt dla plików tekstowych albo *.* dla wszystkich. Pliki, które nie pasują, są dla tej synchronizacji niewidoczne: nie są ani kopiowane, ani usuwane, nawet wtedy, gdy usunięte pliki mają być usuwane także w celu.
Na karcie Wykluczenia wpisuje się jeden wzorzec na wiersz, na przykład:
*.tmp
node_modules
Thumbs.db
Wykluczenia działają zarówno przy kopiowaniu, jak i przy usuwaniu. W drzewie folderów do wykluczonego folderu program w ogóle nie wchodzi – oszczędza to czas i nie trzeba sprawdzać po kolei leżących w nim plików.
Synchronizacja bez zaznaczenia Synchronizacja aktywna pozostaje na liście, ale nie jest wykonywana. Tak można czasowo wstrzymać zadanie, nie tracąc go.
Dalej do opcji.