Jeśli musisz udokumentować, że kopia została wykonana, możesz oznaczyć synchronizację opcją Dowód kopii zapasowej – pole wyboru znajduje się na karcie Opcje. W przeciwieństwie do dziennika, którego zakres zależy od ustawionego poziomu i który jest skracany po kilku dniach, dowód jest przeznaczony do przechowywania.
Folder ustawia się w ustawieniach dziennika w polu Ścieżka dowodów kopii zapasowej. AutoFileSync tworzy w nim dla każdej synchronizacji jeden plik, nazwany jej nazwą, w formacie JSON:
<folder dowodów>\<nazwa synchronizacji>.json
Nazwy pól są zapisywane w języku, który program wyświetla w chwili przebiegu; plik rozpoczęty w jednym języku jest kontynuowany pod swoją nazwą listy.
Przebieg, który nie miał nic do zrobienia, nie zapisuje wpisu. Przy przerwie kilku sekund powstawałyby inaczej co godzinę setki bezwartościowych wierszy, wśród których nie dałoby się już znaleźć przebiegów z rzeczywistą treścią.
Komunikaty o błędach w dowodzie pochodzą bezpośrednio z synchronizacji, a nie z dziennika. Ustawiony poziom dziennika nie ma więc wpływu na to, co zawiera dowód.
Jeśli istniejącego pliku dowodu nie da się odczytać, nie jest on zastępowany, lecz pozostawiany w spokoju: jest dowodem, a istniejąca już zawartość waży więcej niż wpis, którego akurat nie można dodać.