Plik konfiguracji

Wszystkie synchronizacje, połączenia SSH i ustawienia znajdują się w jednym pliku w formacie JSON. To z niego wspólnie korzystają program i usługa w tle.

Gdzie się znajduje

Otwieranie i zapisywanie

• Plik → Otwórz… wczytuje inną konfigurację, na przykład zestaw synchronizacji do określonego celu.
• Każda zmiana jest od razu zapisywana – zaznaczenie w tabeli tak samo jak okno zamknięte przyciskiem OK. Osobny krok zapisu nie jest potrzebny.
• Plik → Zapisz można wybrać tylko wtedy, gdy automatyczny zapis się nie powiódł, na przykład przy pełnym dysku. Do tego czasu tytuł okna pokazuje (niezapisane), a program pyta przy zamykaniu i przed uruchomieniem usługi w tle.
• Plik → Zapisz jako… tworzy kopię. Jeśli plik już istnieje, program pyta przed nadpisaniem.

Co zawiera

Dla każdej synchronizacji nazwę, typ, źródło, cel, symbol wieloznaczny, wykluczenia, opcje i przerwę; do tego połączenia SSH i ustawienia ogólne. Hasła do połączeń SSH i do serwera poczty wychodzącej są zapisywane zaszyfrowane, nie jawnym tekstem.

Plik jest w kodowaniu UTF-8 i w razie potrzeby można go obejrzeć w edytorze tekstu. Klucza, którego starsza wersja programu jeszcze nie znała, w starych plikach po prostu brakuje – AutoFileSync używa wtedy udokumentowanej wartości domyślnej i mimo to wczytuje plik. Pojedynczy uszkodzony wpis również nie powoduje utraty całej konfiguracji; zostaje pominięty.

Przykładem jest klucz warnIfUnreachable wśród opcji synchronizacji (syncflags). Odpowiada opcji Ostrzegaj, gdy brakuje dysku lub połączenia SSH: true oznacza, że brakujący dysk jest zgłaszany jako ostrzeżenie, false – że jest tylko odnotowywany w dzienniku. Jeśli klucza brakuje, bo plik pochodzi ze starszej wersji, obowiązuje true. Pozostałe opcje mają obok własne klucze i w starych plikach, gdy ich brakuje, przyjmują false. Działanie opcji opisano w rozdziale Nieosiągalne dyski i połączenia.

Przy zapisie istniejący plik nie zostaje zniszczony, jeśli zapis się nie powiedzie – w razie wątpliwości zachowany zostaje poprzedni stan.